Onze druif vertoont op de bladeren bultjes, aan de onderzijde is een soort witte schimmel te
zien.
Hoe kan ik onze druif weer gezond maken ?!
Dit bericht is gesloten. U kunt niet meer reageren op dit bericht
Reacties
Anoniem:
28-07-2003
de druif heeft last van galmijt, bij intratuin heb ik een spuitoplossing gehaald tegen schimmel enz.
Ze wisten precies wat ik bedoelde. Ik had een aangetast blad mee. Het heeft perfect geholpen Groet
G.
Pieter_cactus:
28-07-2003
Met een fungicide een insect verdelgen? Ofwel had je plant een schimmelziekte, ofwel heb je een
acaricide meegekregen.
Over een efficiënte bestrijding; lees dan eens volgend stukje:
http://www.bibere.com/Forum/Onderwerp_1392.html
Pieter
Anoniem:
01-05-2004
onze druif heeft luizen wat kan je daar aan doen?
Anoniem:
01-06-2005
dat heb ik ook en de lokale tuinder vertelde me dat een bestrijdingsmiddel met zwavel de oplossing
moet bieden.
Succes
Anoniem:
01-06-2005
ps. de 'ziekte' heet trouwens meeldauw
Anoniem:
01-06-2005
Excuus, het is geen meeldauw maar mijt, en dat kan dan galmijt of roofmijt zijn.
De aantasting kan soms extreme vormen aannemen waardoor ze de bladeren sterk vervormen.
Biologische wetenswaardigheden:
Het is belangrijk om weten, zeker bij de bestrijding, dat de wijnstok de geliefde en enige gastheer
is voor de bladgalmijt.
De druivenbladgalmijt behoort in het insectenrijk tot de klasse der Spinachtigen (Arachnida) en tot
de orde van de mijten (Acari).
Er zijn verschillende rassen van deze mijt, die men kan onderscheiden op basis van de soort schade
die ze aanbrengen, te detecteren door: de zwelling, het omhoog krullen van de bladeren en ook het
aantasten van de knoppen ("knopmijt").
Het volwassen wijfje overwintert onder de schors op zoek naar beschutting en ook aan de basis van
wijnstokspruiten.
Na het leggen van de eitjes komen er nymfen (larven) tevoorschijn die op hun beurt mijten worden. De
mannelijke en vrouwelijke nymfen zijn slechts 0,15 mm groot en enkel waar te nemen met een
vergrootglas of microscoop.
Levenswijze:
Tijdens één groeiseizoen kunnen er wel zeven generaties mijten ontpoppen.
In een 1ste fase verlaten de volwassenen mijten hun schuilplaatsen en gaan naar het groene deel van
de knop. Wanneer de bladeren verschijnen, vallen de mijten het jonge weefsel aan en begint de
aantasting (o.a. bij de beschermende bladlaag en andere groene delen). Een deel van de cellen
groeien uit tot haarcellen die er als dichte draadvormige netten uitzien met ontwikkeling van de
karakteristieke fijne witte draden tot gevolg waarin de mijten zich verder kunnen ontwikkelen en
voortplanten.
De eerste eieren verschijnen en in een verder stadium ontwikkelen zich de nymfen. In dit stadium
worden de eerste 2 tot 3 bladeren bij de basis van de wijnstokspruit het felst geteisterd.
Komt dan de "migratie"-fase waarin de eerste volwassenen mijten naar de eindknop migreren,
daarna zijn de nieuwe bladeren van de kleine tak aan de beurt en tenslotte de okselknoppen. Deze
migratie begint begin mei en wordt intenser na de bloei, ze bedraagt twee maanden.
Het terugkeren van de mijten begint in augustus en eindigt in oktober - november. De volwassenen
mijten verlaten de bladeren en keren dan terug naar hun overwinteringplaatsen bij de basis van de
wijnstokspruit en onder de schors.Schadebeeld:
De beten van de galmijten op de jonge bladeren veroorzaken door hun speeksel min of meer overmatige
groei op het blad, welke tot de typische gallen (zwellingen) leidt. De verschijning van de
zwellingen (bobbels) ziet men aan de bovenkant van de bladeren terwijl aan de onderkant in de holtes
zeer dichte witte tot roze draadvormige netten te zien zijn. Jonge bladeren vertonen eerst
roodgroene uitstulpingen overgaand naar groene kleuren naarmate de bladeren ouder worden.
Andere plantendelen (okselknoppen, jonge vruchten) kunnen ook aangetast worden echter zonder de
uiteindelijke oogst te bedreigen. Het getroffen blad blijft even groot, de groeikracht verminderd
weliswaar .
Bestrijding:
Biologisch kunnen we preventief tewerk gaan en dit door de schors van de wijnstokken af te pellen,
immers hieronder zitten de mijten verscholen, door het ontbloten van de stam worden ze kwetsbaar
voor natuurlijke vijanden als water, zon en vorst.
Aangetaste bladeren worden weggeknipt en verbrand om verder ontwikkeling van de mijten tegen te
gaan.
Ook bestaat er een roofmijt (Typhlodromus pyri ) die men kan inzetten om de eitjes van de
bladgalmijt te infecteren en zo de verspreiding van de bladgalmijt te verminderen.
Chemisch kan de mijt bestreden worden door bij beginnende lente te spuiten met producten op basis
van zwavel, dit is echter niet noodzakelijk rekening houdend met de weinig negatieve invloed die
deze aantasting heeft op de druiven zelf.
Dit bericht is gesloten. U kunt niet meer reageren op dit bericht
