greengreenie
:
05-08-2011 | Toen we hier kwamen wonen stond er al een stokoude druivelaar (wit)
Elk jaar ging die geweldig aan de groei, maar van het moment dat er
piepkleine druiventrosjes verschenen, begonnen te bladeren te
verschrompelen, de druifjes kregen schimmel en het zag er allemaal maar
zielig uit.
Snoeien dat zootje, tot de grond, hup, weg ermee.
Maar druivelaar dacht daar anders over en telkens weer stak ie z'n kop
op. Helaas met elk jaar hetzelfde armtierige einde.
En hardnekkig bleef ik snoeien, uitroeien als het ware...Ware het niet
dat het een wedstrijd werd en nu durf ik heel voorzichtig hopen op enkele
volgroeide trossen dit jaar. Heel voorzichtig, want het is nog vroeg, nog
veel te vroeg.
Hoop doet leven.
Toch?
|
